|
|
|
იყო სპექტაკლი, აღთქმული მიწა,
დაგვძარცვეს, შეგვრჩა სორო.
ურჩხულებს ღვიძავთ, ურჩხულებს ღვიძავთ,
წარმოდგენებით ვხოვრობთ.
|
|
ვრცლად...
|
|
|
შენი საფლავი არავინ იცის,
ტალღა ეხლება რისხვით ნაპირებს.
იქნებ, არც გფარავს საბანი მიწის,
რისთვისაც უხმოდ თავი გასწირე.
|
|
ვრცლად...
|
|
ვიდრე სისხლი დუღს და გული გულობს,
ვიდრე მწუხრია და მზე არა ჩანს.
ვიდრე ყველა ნიშს დაფარავს სურო,
უნდა სინათლეს ვედგე დარაჯად.
|
|
ვრცლად...
|
|
|
|
|
|