(საგანმანათლებლო რეფორმის კონცეპტუალური უზრუნველყოფის საკითხისათვის)
„გაღმა გასვლისა მსურველთა / უკუღმა მიგვყავს ბორანი;
გაგვიბატონდა, მგოსანო, / სირეგვნე შეუწონარი“
ვაჟა ფშაველა - „ილია ჭავჭავაძის სახსოვრად“ (1907წ.)
სადღეისოდ საკმარისზე მეტი საფუძველი არსებობს განვაცხადოთ, რომ XIX - XX სს-ის ქართველ განმანათლებელთა მემკვიდრეობა, განსაკუთრებით კი მათი პუბლიცისტიკა, ქვეყნის საგანმანათლებლო სივრცეში ჯერ კიდევ არაადეკვატურადაა ასახული. წინააღმდეგ შემთხვევაში ისღა დაგვრჩენია ვაღიაროთ, რომ ეს მემკვიდრეობა, ქვეყნისა და ერის წინაშე ათწლეულობით მდგარ უმთავრეს პრობლემებს, დღემდე რომ თავს გვაბეზრებენ, ვერ აცნობიერებს, არ ეხება, გვერდს უვლის და ა.შ.
2009 წლის ზაფხულში, როდესაც რუსთაველის პროსპექტი გადაკეტილი იყო საკნებით, ტელეწამყვანმა ჰკითხა მაშინდელი ოპოზიციის ერთერთ პოპულარულ ლიდერს, ჰქონდა თუ არა მას საქართველოს გამთლიანების - აფხაზეთისა და სამხრეთ ოსეთის დაბრუნების გეგმა. ,,ხალხო, რა გეგმა უნდა ამას? სააკაშვილი რომ წავა, ეს დალოცვილი ქვეყანა გამთლიანდება, აბა რას იზამს!’’ - უპასუხა იმ ლიდერმა და არ გამოვრიცხავ, რომ ასეთი პასუხით მეტი ადამიანის გული მოიგო, ვიდრე კონკრეტული გეგმა რომ ჰქონოდა და იმ გეგმაზე რომ ესაუბრა.
2011 წლის საშინაო და საგარეო პოლიტიკის შედეგებზე, ტენდენციებზე და ამავე სფეროში 2012 წლის პერსპექტივებზე, "ინტერპრესნიუსი" პოლიტოლოგ ზურაბ აბაშიძეს ესაუბრა.
30 დეკემბერს ვლადიკავკაზში დაგეგმილია ჯიოევას მხარდამჭერი მიტინგი.
იმის გამო, რომ რუსეთი, დუმას გასაოცრად მკაცრი და სადავო არჩევნების შემდეგ, მასობრივმა დემონსტრაციებმა მოიცვა, მეამბოხე რესპუბლიკა სამხრეთ ოსეთი, ასეთივე სადავო საპრეზიდენტო არჩევნების შემდეგ – პოლიტიკურმა არეულობამ, ხოლო სეპარატისტულმა აფხაზეთმა ახლახანს გადალახა უკიდურესად კონკურენტული არჩევნები, იქნებ იმის დრო მოვიდა, რომ ევრაზიაში ხელახლა გადავაფასოთ პოლიტიკური მეტაფორები. მოვლენათა ეს განვითარება მით უფრო იმსახურებს ყურადღებას, რომ საქართველოში, რომელსაც დასავლელი მხარდამჭერები ხშირად აღწერდნენ რეგიონის საუკეთესო რეფორმატორად, მოულოდნელმა პოლიტიკურმა რეალობამ იჩინა თავი, ისეთმა, რომელმაც ვითომდა დემოკრატიული რესპუბლიკის ავტოკრატულ კონტურებს უფრო მკვეთრი მოხაზულობა შესძინა.
მშვიდი ტონით ლაპარაკობდა რევოლუციების ორ ათწლეულზე, რომელიც მისმა ქვეყანამ საბჭოთა კავშირის დაშლის შემდეგ გამოიარა. მას რეფორმების იმედი აქვს. ირაკლი ალასანია ოპოზიციური პარტიის, “ჩვენი საქართველო – თავისუფალი დემოკრატების” ლიდერია და შემდეგ ოქტომბერში საქართველოს საპარლამენტო არჩევნებში აპირებს მონაწილეობას. მას ზუსტი, მაგრამ გრძელვადიანი მიზანი აქვს: დემოკრატიული ინსტიტუციური ცვლილებები უნდა.
რუსეთის საშუალო კლასს 20 წელი დასჭირდა იმისთვის, რომ წინა თაობის მსოფლიო ლიდერთა იმედები გაემართლებინა. შაბათს, სწორედ ამ უცნაურმა სოციალურ-ეკონომიკურმა ჯგუფმა, როგორც ჩანს, საკუთარი ხმა ჰპოვა.
როდის ხდება ქვეყანა ზრდასრული? ეს შეკითხვა აწუხებს, ყველა სახელმწიფოს, რომელიც დამოუკიდებლობის ოციწლისთავს აღნიშნავს, დამოუკიდებლობის, რომელიც მათ საბჭოთა კავშირის დაშლით მოიპოვეს. ჩემი მოკლე პასუხი ასეთია: „ოცი წლის ასაკში ქვეყანა, უკვე საკმარისად ზრდასრულია“ – თუმცა აშშ-ში კიდევ ერთი წელია საჭირო იმისთვის, რომ სპირტიანი სასმელის ყიდვის უფლება მოიპოვო.
მსოფლიოში ყველაზე ცნობილმა ქართველმა სპორტსმენმა კახი კალაძემ ქართულ პოლიტიკაში მოსვლის გამო საქართველოს ეროვნული ნაკრები დატოვა.
